نوکارتو

مطالب پیشنهادی از سراسر وب

» تعقیب نماز مغرب

إِنَّ اللّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ، يَا أَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً، اللَّهُمَّ صَلِّ

عَلَى مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ وَ عَلَى ذُرِّيَّتِهِ وَ عَلَى أَهْلِ بَيْتِهِ

همانا خدا و فرشتگانش بر پيامبر (صلي الله عليه و آله) درود مي فرستند، اي كساني كه

ايمانآورده ايد بر او درود فرستيد و سلام خاص خويش را نثار وي كنيد، خدايا بر محمّد پيامبر و

فرزندان او و خاندانش درود فرست.

پس هفت مرتبه مي گويى:بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحيمِ، وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلّا بِاللّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ.

به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهرباني اش هميشگي است، و هيچ نيرو و توان نيست جز آنكه

به خداي بلندمرتبه بزرگ وابسته است.


و سه مرتبه بگو:الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي يَفْعَلُ مَا يَشَاءُ، وَ لا يَفْعَلُ مَا يَشَاءُ غَيْرُهُ،سپاس خداي را كه هرچه

بخواهد مي كند، و جز او نتواند هرچه بخواهد انجام دهد،پس مي گويى:سُبْحَانَكَ لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ،

اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي كُلَّهَا جَمِيعاً فَإِنَّهُ لا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ كُلَّهَا جَمِيعاً إِلّا أَنْتَ.

پاك و منزهي تو، معبودي جز تو نيست، همه و همه گناهانم را بيامرز زيرا به راستي همه و همه

گناهان را جز تو كسي نمي آمرزد.

سپس نافله مغرب را به جا مي آورى كه دو نماز دو ركعتى است و بين آن دو نماز سخن مگو.

شيخ فرموده: روايت شده: كه در ركعت اول سوره «قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ» و در ركعت دوم سوره «قُلْ

هُوَ اللّهُ أَحَدٌ» خوانده شود و در دو ركعت ديگر هر سوره اي را كه بخواهد.

و روايت شده كه حضرت امام هادى (عليه السّلام) در ركعت سوم (از آن چهار ركعت نماز نافله)

سوره «حمد» و آيات اول سوره «حديد» تا«وَ هُوَ عَليمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ» و در ركعت چهارم «حمد» و

آيات آخر سوره «حشر» از «لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرآنَ» تا پايان سوره را قرائت مي كردند.

و مستحب است در سجده آخر نافله ها در هر شب و به ويژه در شب جمعه، هفت مرتبه خوانده

شود:اللّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِوَجْهِكَ الْكَرِيمِ، وَ اسْمِكَ الْعَظِيمِ، وَ مُلْكِكَ الْقَدِيمِ، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ

آلِهِ، وَ أَنْ تَغْفِرَ لِي ذَنْبِيَ الْعَظِيمَ، إِنَّهُ لا يَغْفِرُ الْعَظِيمَ إِلّا الْعَظِيمُ.

خدايا از تو مي خواهم به نگاه بزرگوارانه ات، و نام بزرگت، و فرمانروايي ديرينه ات، كه بر محمد و

خاندان او درود فرستي، و بيامرزي گناه بزرگ مرا، چه گناه بزرگ را جز آمرزگاري بزرگ نمي آمرزد.

و چون از نافله فارغ شدى هرچه مي خواهى تعقيب بخوان، سپس ده مرتبه بگو:مَا شَاءَ اللّهُ، لا

قُوَّةَ إِلّا بِاللّهِ، أَسْتَغْفِرُ اللّهَ.

آنچه خدا بخواهد خواهد شد، هيچ نيرويي نيست مگر سرچشمه يافته از خدا، از خدا آمرزش مي

طلبم.

آنگاه بگو:اللّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مُوجِبَاتِ رَحْمَتِكَ، وَ عَزَائِمَ مَغْفِرَتِكَ، وَ النَّجَاةَ مِنَ النَّارِ وَ مِنْ كُلِّ بَلِيَّةٍ، وَ

الْفَوْزَ بِالْجَنَّةِ وَ الرِّضْوَانَ [الرِّضْوَانِ ] فِي دَارِ السَّلامِ، وَ جِوَارَ [جِوَارِ] نَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِ وَ آلِهِ السَّلامُ،

اللّهُمَّ مَا بِنَا مِنْ نِعْمَةٍ فَمِنْكَ، لا إِلَهَ إِلّا أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَ أَتُوبُ إِلَيْكَ.

خدايا! از تو موجبات رحمتت، و اسباب آمرزش حتمي ات، و رهايي از آتش دوزخ و از هر بلا، و

كاميابي به بهشت و خشنودي تو در خانه امن آن جهان، و همسايگي پيامبرت محمد (درود بر او و

خاندانش) را خواستارم، خدايا هر نعمتي كه بدست ماست از جانب توست، جز تو شايسته

پرستش نيست، از تو آمرزش مي جويم و به سوي تو مي پويمو بين نماز مغرب و عشاء

نماز «غفيله» را مي خوانى كه دو ركعت است؛ در ركعت اول بعد از «حمد» مي خوانى:وَ ذَا النُّونِ

إِذْ ذَهَبَ مُغَاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَى فِي الظُّلُمَاتِ أَنْ لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ

الظَّالِمِينَ فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَ نَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذَلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ .

و همراه ماهي (يونس) را ياد كن آن گاه كه خشمناك [از ميان قوم خود بيرون] رفت، سپس گمان

كرد كه بر او تنگ نگيريم، پس در ميان تاريكي ها ندا داد كه شايسته پرستشي جز تو نيست، پاك

و منزهي به راستي من از ستمكاران بودم، پس دعايش را مستجاب نموديم و او را از غم

رهانيديم، و اين چنين اهل ايمان را رهايي بخشيم.

و در ركعت دوم پس از «حمد» مي خوانى:وَ عِنْدَهُ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لا يَعْلَمُهَا إِلّا هُوَ وَ يَعْلَمُ مَا فِي الْبَرِّ وَ

الْبَحْرِ وَ مَا تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلّا يَعْلَمُهَا وَ لا حَبَّةٍ فِي ظُلُمَاتِ الْأَرْضِ وَ لا رَطْبٍ وَ لا يَابِسٍ إِلّا فِي كِتَابٍ

مُبِينٍ.

و كليدهاي غيب نزد اوست آن ها را كسي جز او نمي داند، و بر آنچه در خشكي و درياست آگاه

است، و هيچ برگي فرو نمي افتد جز آنكه به آن آگاهي دارد، و هيچ دانه اي در دل تاريكي هاي

زمين و هيچ تر و خشكي [در هر كجاي عالم] فرو نيفتد جز آنكه در لوح محفوظ ثبت است.

پس دستها را به حالت قنوت بلند مي كنى و مي گويى:اللّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِمَفَاتِحِ الْغَيْبِ الَّتِي لا

يَعْلَمُهَا إِلّا أَنْتَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَنْ تَفْعَلَ بِي كَذَا وَ كَذَا.

خدايا به حق كليدهاي غيب كه كسي جز تو از آن ها آگاه نيست از تو مي خواهم بر محمد و

خاندان او درود فرستي و با من چنين و چنان كني.

و به جاى «أَنْ تَفْعَلَ بِي كَذَا وَ كَذَا» حاجت خويش را بيان مي كني و سپس مي گويى:اللّهُمَّ أَنْتَ

وَلِيُّ نِعْمَتِي، وَ الْقَادِرُ عَلَى طَلِبَتِي، تَعْلَمُ حَاجَتِي، فَأَسْأَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمُ السَّلامُ

لَمَّا قَضَيْتَهَا لِي.

مفاتیح الجنان

فرم ارسال نظر





  ساخت وبلاگ  


آخرین مطالب این وبلاگ

آخرین مطالب مجله


دو رپورتاژ سفارش بده یک رپورتاژ هدیه بگیر دو رپورتاژ سفارش بده یک رپورتاژ هدیه بگیر مشاهده